Jacmoke

เคยไหม… เราทนกับสิ่งต่างๆที่อยู่รอบตัว ที่ทำให้ชีวิตเราต้องเจ็บปวดยังไม่พอ ต้องมาแกล้งยิ้มทั้งๆทีแม่งอยากร้องไห้ออกมา เหนื่อยกับการโดนรังแกจากคนใกล้ชิด ทั้งที่จริงเราไม่ควรโดนด้วยซ้ำ ยอมเป็นคนอารมณ์ดีทั้งๆที่เราแบกโลกมาทั้งวันแล้ว เราฝืนกับสิ่งที่ไม่ใช่ตัวเราทำไม

เพียงเพื่อให้คนเขาคนนั้นสบายใจ และทำร้ายจิตใจเราได้เต็มที่หรอ ห่วงใยเขาทำไมว่ะ ทั้งๆที่ทำให้เราเจ็บ ไม่เป็นตัวเอง ยอมเขาทำไมนะไม่เข้าใจ มันคือความรักจริงๆหรอ? มันต้องเข้าใจกันไม่ใช่หรอ? ต้องเข้ามาเยียวยาสิ แล้วทำไมมันต้องเข้ามาทำให้บาดเจ็บซ้ำแล้วซ้ำเล่า แล้วทำไมเราไม่มีสิทธิ์ที่จะทำให้เขาเจ็บปวดละ หรือเราไม่กล้าทำ… ทำไมเราจึงไม่กล้าทำทั้งๆที่เขาทำมันอย่างไม่สนใจเลย หรือเพราะเธออ้างว่าเพราะเป็นฮอล์โมนที่เราไม่มีเหมือนเธอ อะไรสักอย่างทางเคมีที่เราไม่เข้าใจและไกลตัวเรา หรือเพียงเพราะเธอรวยกว่า มีหน้ามีตาในสังคมเป็นที่รู้จัก และเป็นผู้ใหญ่กว่าเลยมีสิทธิ์ที่จะรังแกเรา มีข้ออ้างที่จะพูด แสดงออก หรือเลือกที่จะทำสิ่งต่างๆได้ตามใจตัวเอง โดยที่ไม่แคร์ว่าเราจะเป็นอย่างไร ถ้าอย่างงั้นผมคงต้องบินให้สูงกว่าเธอสินะ เธอถึงจะให้เกียรติกับชีวิตเรา ไม่ทำร้ายจิตใจเรา เลิกดูถูกสติปัญญา และมีสิทธิ์ที่จะแสดงความอ่อนแอออกมาได้

จริงๆผมก็ไม่รู้หรอกว่าเพราะอะไร

แต่มันก็เป็นไปได้ว่าถ้าชีวิตเน่าๆของผมมีมูลค่าเพิ่มมากขึ้น วันนั้นผมอาจจะเป็นคนที่มีสิทธิ์ทำแบบนี้กับเขาบ้าง หากมันเกิดขึ้นจริงผมจะไม่ทำให้มันเกิดขึ้นเลย